poniedziałek, 28 marca 2016

♥..Kto jesteś...?

 
 


Kto jesteś...?
co wśród wrzosów jawisz się tak nagle

i przechylasz chmur przejrzyste żagle...


Kto jesteś...?

 
Gdziekolwiek...
zwrócę oczy widzę tylko Ciebie


 

Kto jesteś...?


Czy poznajesz
gwiezdne sny dziecięce?


 

Czy rozumiesz...
dlaczego płonące mam ręce?


 

Gdziekolwiek...
słuch skieruję Twój głos słyszę,
jeśli nawet jest ciszą.



Dlaczego...?
szept Twój w cieniu zjawiony wśród wrzosów,
rozróżniam przez tyle napastliwych głosów.


 

Kto jesteś...?


W powietrzu, na ulicach, na miedzach,
niebo i ziemia mają Twego ciała zapach.


 

Kto jesteś...?


Zapomniane słowo wyrasta
i na słońcu jaśnieje na nowo.


 

Słowo, którego wargi wyszeptać się boją
ma Twój zapach, Twe ciało
i postać ma Twoją.





(słowa Emil Zegadłowicz, muzyka Tadeusz Woźniak)

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz