niedziela, 3 kwietnia 2016

..Gdybyś płakał, otarłabym każdą Twoją łzę


 

 

 
 
 
Jestem tak zmęczona byciem tu,
Przytłoczona przez wszystkie moje dziecięce lęki,
I jeśli musisz odejść,
Chciałabym, żebyś już odszedł,
Twoja obecność wciąż przedłuża się,
I nie zostawia mnie samej!

Te rany wydają się nie leczyć
Ten ból jest po prostu zbyt prawdziwy
To po prostu zbyt dużo by czas mógł wymazać

Gdybyś płakał, otarłabym każdą Twoją łzę,
Gdybyś krzyczał, pokonałabym każdy Twój lęk,
I przez te wszystkie lata trzymałam Twoją dłoń,
Jednak Ty wciąż masz całą mnie

Zniewalałeś mnie
Swym rozbrzmiewającym światłem
Teraz jestem związana przez życie,
które pozostawiłeś za sobą.
Twoja twarz nawiedza, moje niegdyś przyjemne sny,
Twój głos wypłoszył ze mnie cały rozsądek.

Te rany wydają się nie leczyć
Ten ból jest po prostu zbyt prawdziwy
To po prostu zbyt dużo by czas mógł wymazać

Gdybyś płakał, otarłabym każdą Twoją łzę,
Gdybyś krzyczał, pokonałabym każdy Twój lęk,
I przez te wszystkie lata trzymałam Twoją dłoń,
Jednak Ty wciąż masz całą mnie

Tak mocno próbowałam powiedzieć sobie, że odszedłeś
Ale pomimo to wciąż jesteś ze mną,
A ja przez cały czas byłam samotna...

Gdybyś płakał, otarłabym każdą Twoją łzę,
Gdybyś krzyczał, pokonałabym każdy Twój lęk,
I przez te wszystkie lata trzymałam Twoją dłoń,
Jednak Ty wciąż masz całą mnie
 


Brak komentarzy:

Prześlij komentarz