środa, 22 czerwca 2016

♥..w imieniu twoim czar cudowny



witaj, dziewczyno i kobieto

ty, co imię zawierasz w sobie

w imieniu twoim czar cudowny

co wiąże dłonie, wiąże słowy..

 

spotkałem ciebie, gdzieś w eterze

w mym wirtualnym cieniu nocy

podałaś mi swe tajemnice

nie mogę, znowu usnąć w nocy!

 

witam cię, prawie mówię słowa

których nie przystoi mówić pani

choć jestem starszy, nie wiem, co to?

zapomnij..! odejdź..! idź kochany..!

 

rozpalasz mnie, jak żar północy

lata podkręcasz na palnikach

a w głowie mojej płoną słowa

co rozpalają tajemnice..

 


sycę się tobą, niewidzialną

utkaną w blond jasności słowach

i twoje oczy w tekst wpatrzone

czuję, jakbym w nie patrzył nie całował..

 

nie mam odwagi mówić tobie

słać listem gołębia rozłąki

stworzony z ciała, zrodzony w bólach

ciągle szukam miłości, dobrej!

 

i nie znajduję słowa – wybacz!

i nie znajduję słowa – przybądź!

jestem żaglowcem bez sternika

i światem zdarzeń niepokornych..

 

spotkałaś mnie dziś, w swoim świecie

zraniona blaskiem twego chłopca

odszedł i zranił twoje serce

ja moim zranię cię, powtórnie!

 

nie powinienem pisać tobie

wierszem mych uczuć w noc targanych

jestem żaglowiec, co załoga

uciekła z szalup rozedrganych..

 


wciąż romantycznie podsycany

wciąż szukający czyjejś dłoni

serca nie odnalazłem mojej damy

widocznie czegoś, nie ma we mnie!
 

 

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz