środa, 7 września 2016

♥..Piękne to Twoje wspomnienie..

Moje wspomnienie do przeszłości


 - dla Danuty, wiersz
 
 


przychodzi na mnie czas refleksji

czas jak rzeka płynie

wartko

coraz niebezpieczniej


i kiedy spowiedź cichą w zaciszu łoża składam

kolana zginam, nucę, pacierz niemy układam

to podsumowanie w sercu mym rośnie -!

- pogodziłem się z życiem, żyję roztropnie

                   choć nienależycie...


czas mej młodości minął bezpowrotnie

czasem jeszcze wrze we mnie

czasem w wierszach coś energią kopnie

pobudzi rozespane powieki, poderwie. Jestem!


i kiedy pogodzony z sobą - z wiarą i bez wiary

z losem, co zwodniczą formą dla mnie bywa i bez pary

świat widzę inaczej, już nie tak różowo

ale w wierszach płynę, bo dla każdego mam - Słowo!


nie zamykam drzwi moich, od świata dawnego

dzielę się z Wami nutą z żywota zeszłego

z mych miłości, roztropność, nawet zagubienia

modlitwy kruchej skrzydłem, dziwnego wspomnienia


i kiedy na obraz ten, co mam wklejony w poście

patrzę urzeczony - dzieciną, co trzyma rękę ojca..

bo ja z gór jestem i z dolin i z chmury, co na niebie

wiersz mój przyniesie do czytania dla Ciebie


więc kiedy zrobimy rachunek sumienia

ten obraz nas wycisza do zbawienia!

miękkość się w nim rodzi, hardość upada stara

życie, za nas scenariusz wciąż niezbicie układa..


i nie ma odwrotu i nie przeskoczymy tyczki

jesteśmy tacy malutcy, choć śliczni

bo przychodzi na nas czas refleksji z życia

czas jak rzeka płynie wartko, coraz niebezpieczniej..


- nie jesteśmy wieczni!


Amadeusz, autor
 

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz