niedziela, 2 października 2016

♥..Losu nie oszukasz! Dwie skorupki! Dwa imiona..





jak fala morska pojawiłaś się
łupinką malutką, łódką, skorupką
nagle na bezmiarze życia
Ty i ja




nic nie wskazywało
że latarnia rozsądku ogarnie Nas
snopem światła, które sprawi
że te dwie skorupki miną się, bezpiecznie..




Ty i ja
oczarowani sobą, niewidzialni
tak bardzo dalecy, wirtualni
na fali życia, co każde z Nas mija




nic nie wskazywało
że latarnia prawdy ogarnie Nas
snopem słów, które wyjaśnia
gdzie miejsce moje, Twoje jest!




dziś budzę się sam
sypialnia cała w promieniach poranka
Ty u siebie, ja u siebie
i tak co dnia, co dnia..




dwie skorupki, Dwoje imion
dłonie, usta połączone
serca, spacer, hotel, łóżko
czego chcesz chłopcze, dziewuszko?




miłość Nam się zamarzyła
przyszła sama, ognista była
potem kawa, kilka róż
prysł Czar, pustka z łez..!




fala morska, bryza wietrzna
jodu ślad, porwisty wiatr
nie żałuję tej Miłości - była warta, abym był
abym poznał Twój śmiech..




życie takie zawiłe
nikt swych tajemnic do końca nie mówi
patos, mgła..
- ale było warto zaznać smaku ust Twoich!




Kocham Cię, mimo, że Nigdy ta miłość nie wróci
Dziękuję, że Ciebie poznałem i pokochałem
- sama wiesz, że Wolność tylko za młodu bywa..
- Losu nie oszukasz! Dwie skorupki! Dwa imiona..




..zawsze będziesz w moim sercu!



Amadeusz, autor 02.10.2016