piątek, 28 października 2016

♥..Od wzruszenia łzy płyną...

Tobie (...) _ Dedykuję
Amadeusz
Stałaś się wierszy moich ozdobą



W ciszy mego Ogrodu
Ta Róża niezwyczajna
Piękna! Czerwona! Dostojna!
_ bardzo cicha, przyjazna!


🌹


Jest skalą odniesienia
Do Kobiety, co Ją poznałem
Skałę Przyjaźni fundamentu Oboje
słowem pisanym Sobie
wzajem dają


🌹


Jej życie młode, piękne
Los zgubny rzucił w deszcz życia
Łzy potoczyły się po płatkach
W niespodziankach do przeżycia




🌹


Skrzywdzona nierozważnie
Przez samolubstwo samca
W moim Ogrodzie wierszy, rośnie barwna
W opiece z ogrodnikiem AMO, przyjazna!


🌹


Aniołem jest - gdy patrzę na Nią
Jak do życia nowego wzlata
Jak w ciszy deszczu kropel
Nie skarży się, do przeszłości nie wraca.


🌹


W ciszy serca z przyjaźni
I przyjaciół na stronie
Słowem wspieram Ją całą
gdy w czerwieni odnowionej płonie!




🌹


Pokornym sercem Ją łączę
Choć nie ufa Obcemu
Dla mnie najsłodszym jest Kwiatem
w tym pisanym złączeniu!


🌹


Szukaliśmy się pewnie
Lekcją życia jesteśmy Sobie!
Jedno Drugiemu potrzebne -


Bezinteresownością! 


Wiarą! 


Spokojem!


🌹


😎 Amadeusz, autor 28.10.2016
 

3 komentarze:

  1. Szkoda że ta dedykacja nie jest dla mnie...taka piękna ! Pozdrawiam.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dopiero dziś przeczytałam... też jestem zachwycona.........wspaniała dedykacja, poeta ma piękną duszę..

      Usuń
  2. ... Wśród strun wielu, które karmią duszę
    Jak harfę, nie wiem, która mi struna najpierwsza,
    (czy ognia , czy dźwięku, czy ... dotyku głodna )
    Wiążąc żar Twych oczu i ich smutek w wierszach,
    Żarem serce hartuję, a smutkiem je kruszę ...

    Ze względu na zbyt późną porę
    położyć się muszę już,
    Na dobranoc, w Twoje dłonie
    składam płatki moich róż

    OdpowiedzUsuń