piątek, 28 października 2016

♥..Od wzruszenia łzy płyną...

Tobie (...) _ Dedykuję
Amadeusz
Stałaś się wierszy moich ozdobą



W ciszy mego Ogrodu
Ta Róża niezwyczajna
Piękna! Czerwona! Dostojna!
_ bardzo cicha, przyjazna!


🌹


Jest skalą odniesienia
Do Kobiety, co Ją poznałem
Skałę Przyjaźni fundamentu Oboje
słowem pisanym Sobie
wzajem dają


🌹


Jej życie młode, piękne
Los zgubny rzucił w deszcz życia
Łzy potoczyły się po płatkach
W niespodziankach do przeżycia




🌹


Skrzywdzona nierozważnie
Przez samolubstwo samca
W moim Ogrodzie wierszy, rośnie barwna
W opiece z ogrodnikiem AMO, przyjazna!


🌹


Aniołem jest - gdy patrzę na Nią
Jak do życia nowego wzlata
Jak w ciszy deszczu kropel
Nie skarży się, do przeszłości nie wraca.


🌹


W ciszy serca z przyjaźni
I przyjaciół na stronie
Słowem wspieram Ją całą
gdy w czerwieni odnowionej płonie!




🌹


Pokornym sercem Ją łączę
Choć nie ufa Obcemu
Dla mnie najsłodszym jest Kwiatem
w tym pisanym złączeniu!


🌹


Szukaliśmy się pewnie
Lekcją życia jesteśmy Sobie!
Jedno Drugiemu potrzebne -


Bezinteresownością! 


Wiarą! 


Spokojem!


🌹


😎 Amadeusz, autor 28.10.2016