piątek, 30 grudnia 2016

♥...mój to zamęt i nie mogę się uwolnić..















serce moje niedomknięte
tłoczy ścieżkę krwi czerwonej
pędzi we mnie siła życia
i miłości słodkiej, lepkiej




kręte ścieżki mego życia
wigor, nerwy, senność, mrzonki
wiatr porywał mnie w działania
i usypiał, choć byłem stale trzeżwy




serce moje schorowane
wciąż wypatruje trudnych panien
i rozwódek i podlotków -
taki jestem cały w środku, mój to zamęt!




to, co we mnie wciąż się burzy
to, uczucia niespełnione
to, ta miłość, świat poruszeń
pół Europy przejeżdżone




żona była i się zbyła
przyjaciółki mnie bratały
byłem z jedną nawet w łożu
cóż zostało? - ślad bezwonny...!




tak uczucia mnie wciąż drążą
jak korniki wnętrze drzewa
serce moje wciąż się modli

o drogę - do właściwego nieba



wiatr za oknem, śnieg się topi
słońce chmury grzeje mocno
i kolejna zwrotka liter
i nie mogę się uwolnić..




serce moje niedomknięte
tłoczy ścieżkę krwi czerwonej
pędzi we mnie siła życia
i miłości przesłodzonej!




Amadeusz, autor 30.12.2016


Brak komentarzy:

Prześlij komentarz