środa, 22 lutego 2017

💕 + 💕 ... i przyjdzie na mnie czas



♥..wiem, jak miłość pulsuje!


💕

świat zamknął przede mną drzwi
w drzwiach stałaś zawsze - Ty!
moja Jedyna wyśniona
Miłością okraszona


💕

świat mknie stale do przodu
zmieniają się koleje losów
świat kłębi się, spółkuje
nowe pokolenia ludzi buduje


💕

za zamkniętymi drzwiami
Ty, hasasz z aniołami
motyle barwne zbierasz
na palec je zabierasz


💕

ja w dole Ziemi jestem
daleka dla mnie Twa przestrzeń
Ty, wolna i wciąż biała
zwiewna moc Twego eterycznego ciała


💕
 

za zamkniętymi drzwiami
w domu sam między ścianami
piszę, wspominam wierszem
lico Twoje wciąż pieszczę

💕

nikt mi drzwi nie otworzy
Ty, nie podasz mi dłoni
anioły bronią państewka -
niebiańskiego Piasta i Mieszka

💕

ale i przyjdzie na mnie czas
otworzą drzwi mego domu
wyniosą skrzynię zawartą
pójdę w odległe światło

💕

za Tobą, tam gdzie Duch wieczny
gdzie łąki piękne stateczne
gdzie doliny i łąki zielone
gdzie kwitną poziomki młode

💕

zawrą za mną drzwi
otworzę oczy, a Ty
z uśmiechem we mnie wpatrzona
niebiańska na wieczność Żona

- ta moja, Druga! Lepsza połowa!



💕

Amadeusz, autor 22.02.2017



2 komentarze:

  1. Metafizyczna głębia? świat Twojej poezji, to przestrzeń, w której bywam zupełnie inna niż w życiu codziennym. Inna, to znaczy czasami lepsza, czasami weselsza, często nostalgiczna, a bywa też, że melancholijna . Kiedy zagłębiam się w Twojej poezji mój mózg rozpoczynają pracę na innych falach. Unosi mnie wyobraźnia.

    OdpowiedzUsuń
  2. Metafizyczna głębia? świat Twojej poezji, to przestrzeń, w której bywam zupełnie inna niż w życiu codziennym. Inna, to znaczy czasami lepsza, czasami weselsza, często nostalgiczna, a bywa też, że melancholijna . Kiedy zagłębiam się w Twojej poezji mój mózg rozpoczynają pracę na innych falach. Unosi mnie wyobraźnia.

    OdpowiedzUsuń