niedziela, 7 maja 2017

... rozbudziłaś siłę wszystkich moich słów



 
przeminę jak rzeka
jej toń mnie urzeka
poznałem cię wczoraj
na zakręcie rzeki
jaki ten świat mały
wspólne nasze rzeki
nie piszemy z sobą
lecz czytamy posty
to co najpiękniejsze
wpłynie z szumem wiosny
jesteś dla mnie weną
istnieniem mych słów
tobie wiersze moje
kładę u twych stóp
rozbudziłaś siłę
wszystkich moich słów
sprawiłaś, że blogi
poszybowały w przód
jesteś gdzieś daleko
nie pamiętam gdzie
to jezioro, ta rzeka
nie dotrę tam, nie!





przeminę jak rzeka
jej toń mnie urzeka
mój czas bieży z górki
tępieją mi pazurki
lat przybywa sto
o ho ho!