wtorek, 20 czerwca 2017

...a myśl biegnie ku przeszłości





idąc przez pola, góry i lasy
zieleń łąk, strumienie zagubionego czasu
szukam nimfy, sumienia mego
miarą wspomnienia, tego!


@

i tak co roku, co dnia i nocą
szukam Cię nimfo moja szeroko
przyjażń w sercu mam dla Ciebie
wiersz o tym psoci, niejeden





@

pisane słowo z serca mojego
myśl, co błądziła u płotu Twego
pomiędzy pola, rzeki, strumienie
tam gdzie groń Jana Pawła Drugiego


@

czasem na ścieżkach, na szlakach bywam
to co pstryknąłem na zdjęciach widać
a to com przeszedł, mymi stópkami
barwię na kartce słowami


@

piękna kraina, nasza Ojczyzna
ludzie są smutni, marazm malizna
gdy po Europie kiedyś jeżdziłem
to tamci ludzie nie tacy byli


@

radosny uśmiech, słowo na hej!
witali się, że ojej!
różne zmartwienia, różne radości
różne też barwy przyjemności


@



i pieniądz inny, godność za pracę
oni inaczej, a my gorzej i też inaczej
więc znów na pola idę sam pieszo
myśl moja idzie, słyszę dawne echo


@

na nic obczyzna, wolę u siebie
żyję na luzie, jestem w potrzebie
nimfa po łąkach, jeziorach bieży
zdążę zmówić z nią deko pacierzy...


@


MOJA PRZYJACIÓŁKA JEST TAKA DELIKATNA

Amadeusz, autor 20.06.2017
 

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz