wtorek, 1 sierpnia 2017

... w ciszy parnego ogrodu


..cały Ja!



wypalona trawa
żółte źdźbła, łodygi
zapach suchy lata
słońce nielitościwe

!

rok już wyśrodkował
porę wiosny z latem
zbliża się jesień barwna
zaznaczy się liści brunatem

!

błękit nieba spójny
ptaki rzadko latają
ani deszcz, ani wiatr
pod skrzydła nie zaglądają

!

w ciszy parnego ogrodu
leżę wolny w hamaku
popijam herbatę gorzką
wiersze układam pomału

!

odpoczynek od rana
widać taki mam pisany
życie upływa powoli
huśtam się między chmurami

!

marzenia pod głową skryte
w poduszce z różowych kart
na tych białych napisałem ten wiersz
- nie niszcząc tamtych kart

!

zapach słodkiej miłości
czasem na sercu siedzi
wspominam młodość moją
i czas licznych zapowiedzi

!

urwis przez życie mknie
pisze to, co chce!
wspomina, bo było warto
poznać niejedną Gwiazdę

!

pań gromadkę bystrą
szkoda, że niezbyt przejrzystą
upalne powietrze mąci
słowem ero - czas na blogu trącić!

!

Amadeusz, autor 01.08.2017

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz